Soms wil ik vergeten dat ik een visuele beperking heb. Eigenlijk wist ik van tevoren al dat de Marathon Trail van de KAT100 een pittige uitdaging zou worden. Terwijl het fysiek en mentaal prima te doen was, bleek deze ultramarathon visueel een uitputtingsslag. De constante focus tijdens de afdalingen zorgde ervoor dat mijn energietank leegraakte. De aanwijzingen, kalmte en juiste woorden van Sjoerd zorgden ervoor dat er uiteindelijk toch een medaille om mijn nek hing. Officieel is het een DNF, omdat we tien minuten na de eindtijd over de finish kwamen. Toch had het zo moeten zijn. Vlak voordat wij het einde naderden, stond ik stil bij het feit dat het niet ging lukken. De conclusie hiervan is dat ik ontzettend trots ben op hoe we het gedaan hebben en dat we de volledige afstand toch maar mooi hebben afgelegd.
Do Not Forget (DNF) dat er nog veel meer grenzen te verleggen zijn!
Ik ben erg blij dat Sjoerd dit avontuur met mij aan wilde gaan. Wordt vervolgd…
Geef een reactie