Het was weer mijn eerste Running Blind evenement sinds mijn overwinning bij het NK. Nadat we het NN Runners Home op het Malieveld binnenstapten, volgde al snel ‘de’ vraag: “Welke tijd wil je vandaag gaan lopen?”. Mijn antwoord ‘onder de 02:00:00’ zorgde voor veel verbaasde reacties. Niet zo gek ook als je de Zevenheuvelenloop in 01:06:18 hebt gelopen. Vandaag was het doel om samen met mijn buddy (en broertje) Remco te finishen. Dit was in januari niet helemaal gelukt. Hieronder lees je of het ons deze keer wel gelukt is om samen over de eindstreep te komen.
De eerste tien kilometers (ver)liepen erg soepel. Onderweg probeerde ik zoveel mogelijk mensen een high five te geven om de indruk te wekken dat Remco de slechtziende loper is en ik de buddy. Hierdoor heb ik ook een hele hand snoepbanaantjes die een kind mij wilde geven op de grond geslagen. Toen Remco vertelde dat het snoepjes waren had ik al snel spijt van deze gefaalde high five.
Rond de tien kilometers haalde de pacer met het vlaggetje 01:35 ons in en keken wij tevreden terug op dit begin. Al snel na dit punt begon Remco last te krijgen van zijn beenspieren. Na een redelijk snelle start werd ons tempo aanzienlijk lager. Terwijl ik andere deelnemers al zag wandelen was ik blij dat mijn buddy nog niet in deze situatie was terechtgekomen. Bij De Scheveningse Pier werden we niet alleen verwelkomd door een intense vislucht maar ook door een helling. Automatisch wilden mijn benen de versnelling inzetten maar ik werd gelijk teruggefloten door Remco. Ook tijdens de halve marathon in Zoetermeer zorgde een vergelijkbare helling ervoor dat hij daarna rustiger aan moest doen. We liepen op een rustig tempo verder en kwamen weer langzaam in de drukte van de stad Den Haag. Hier heb ik de laatste kilometers een poging gedaan om het wereldrecord ‘zoveel mogelijk high fives geven tijdens een halve marathon’ te verbreken. Ook mijn buddy leefde weer op door de levendigheid van de stad en deed hier het laatste stukje aan mee.
Vlak voor de finish had ik zin om een eindsprintje te trekken en zorgde ik er zelf voor dat wij weer niet samen de eindstreep haalden. Op de achtergrond hoorde ik de commentator nog zeggen: “Remco, hij gaat ervandoor!”.
De halve marathon van de NN CPC Loop Den Haag was erg geslaagd. Ik heb genoten van de mooie route, het enthousiaste publiek en de andere slechtziende en blinde lopers. Natuurlijk nog een extra bedankje voor mijn broertje die ondanks de vorige tegenslag toch weer is meegegaan. Tijdens de Marathon van Rotterdam gaan we echt samen finishen terwijl Lee Towers ‘You Never Walk Alone’ zingt.
Geef een reactie