2024 staat in het teken van mijn eerste marathon en ultramarathon. Twee uitdagingen waarbij je van tevoren moeilijk de hele afstand kan trainen. Dit zorgt voor een bepaalde spanning en onzekerheid. Inmiddels kan ik dan ook bevestigen dat het lopen van 42,195 km deels mentaal is. Toch was dit niet de eerste duurloop waarbij ik de impact op mijn lichaam moeilijk kon inschatten. In 2012 deed ik met het team van het Grafisch Lyceum Rotterdam mee aan de Roparun; een estafetteloop van Parijs naar Rotterdam.
Tijdens de voorbereiding van de Roparun was ik net klaar met mijn afstudeeropdracht voor de opleiding Media Management. Hierdoor had ik een aantal weken vrij om te kunnen trainen. Dit werd echter belemmerd door de angst op blessures waardoor ik het te riskant vond om te gaan hardlopen. Ik heb toen besloten om in plaats daarvan veel te gaan fietsen. bepakt met een rugzak met drinken en wat eten reed ik rondjes op het eiland Goeree-Overflakkee. Gelukkig zorgde dit alternatief voor het gewenste resultaat. Ondanks lichte spierpijn in mijn benen was de aankomst bij de Coolsingel net zo magisch als op 14 april 2024. Ook het herstel was vergelijkbaar met de Marathon van Rotterdam. Ik weet nog goed dat ik de hoogteverschillen van de Roparun nog een aantal maanden in mijn benen voelde.
En nu zit ik voor de derde keer in deze situatie. Het lopen van een ultramarathon leek voor mij altijd een onmogelijke uitdaging. Toen ik in 2011 stage liep bij loopreizen.nl oriënteerde ik mij op dit soort evenementen voor werk, nu zou het afreizen naar het buitenland voor een (ultra)marathon zomaar de volgende stap kunnen zijn. Dit komt omdat ik er vanuit ga dat ook de UHUT (Utrechtse Heuvelrug Ultra Trail) een succes gaat zijn. Want net als in 2012 ben ik weer veel aan het fietsen en wandelen!
Geef een reactie