Vandaag heb ik dan echt afscheid genomen van het koordje: het hulpmiddel dat loper en buddy met elkaar verbindt, neem ik niet meer mee naar loopevenementen. Het voelt als een logische stap na het zelfstandig lopen van een marathon, waarbij los lopen als voordeel heeft dat je makkelijker in je eigen loopritme kunt blijven.
Vanmorgen vertrok ik al vroeg richting de Bollenstreek voor Hollen door de Bollen. Ik liep de 10 Engelse mijl (16 km) samen met Sjoerd, die vorig weekend nog meedeed aan de Dutch Backyard Ultra. Voordat we gingen lopen, gaf hij al aan dat hij zijn kuit nog wel voelde, maar dat dit de pret niet zou drukken. Van tevoren mikten we op een streeftijd van 1:30. Al snel merkten we dat we vrij vlak het tempo liepen dat Sjoerd ook liep als pacer van de halve marathon tijdens de Lentemarathon. Twee mededeelnemers konden de pace-skills van Sjoerd wel waarderen en hebben bijna de hele loop achter ons gehangen. Toen we de atletiekbaan opliepen en de finish in zicht kwam, zat er nog een eindsprintje in onze benen.
Met een mooie tijd van 1:18 hebben wij (vooral Sjoerd) vandaag mogen genieten van de bollenvelden in Lisse.
Geef een reactie