Vorig jaar was de Singelloop Utrecht het eerste hardloopevenement waar ik met een buddy liep. Vandaag was het weer de eerste keer na ruim een jaar dat ik zonder koord aan de start stond, tijdens de 10km van de Singelloop Utrecht. Sjoerd Lier had de primeur om als buddy op afstand mij in de gaten te houden. Op enkele scherpe bochten en uitstekende hekken na was dit gelukkig niet nodig. Het inhalen van langzamere lopers kreeg ik ook snel onder de knie nadat ik zelf een aantal keer werd ingehaald. Het woord ‘links’ bleek een toverwoord te zijn dat ervoor zorgde dat er ruimte ontstond. Hier maakte ik ‘links, slechtziende hardloper’ van, om ervoor te zorgen dat ik geen boze blikken zou krijgen na een onopzettelijke duw. Hoewel deze toevoeging ook een deuk in hun ego kan opleveren wanneer ze tegen vrienden vertellen dat ze ingehaald zijn door een loslopende slechtziende. Het werd even spannend toen ik opeens twee vage fietswielen voor me op het parcours zag verschijnen. Twee dames vonden het een goed idee om met fiets en al over te steken. Waarschijnlijk waren ze wel van plan om te wachten op een gat, maar als je 6% ziet is het nogal beangstigend als er iets aankomt wat er niet zou moeten zijn. Mijn tikkeltje strenge noodkreet ‘Kijk uit’ maakte indruk op ze, en ik kreeg gelukkig een vriendelijke reactie terug. Terwijl de finish inmiddels dichterbij kwam, maakte ik mij klaar om nog een eindsprintje eruit te persen. Ondanks een positieve ervaring zonder koord, vergde de alertheid om veilig in een mensenmassa te lopen meer energie. Terwijl ik de laatste meters afleg zie ik Sjoerd enkele seconden voor me over de finish komen: 1-1. Onze eindtijd is 00:44:25 (of 00:44:22 als je Sjoerd heet).
Geef een reactie